Een oudje...

Gelukkig ik heb ze nog (20 oktober 2008)

Nu precies een jaar geleden zat ik 3 maanden in Sri Lanka.
Nog dagelijks denk ik terug aan het land, de vriendelijke mensen, mijn gastgezin, mijn goede vrienden en het mooie weer.
Wat mis ik het..
Een moeilijke tijd toen ik terugkwam. Waar maakt iedereen zich toch zo druk om? Waarom moet ik daar op tijd zijn? Wat verwacht iedereen toch van me en waarom heb ik zoveel dingen gemist?
Langzaam, nu nog steeds, kom ik erachter. Ik ben verandert. Drie maanden Sri Lanka heeft mij ontzettend veranderd. Ik ben van een stil meisje, leunend op anderen verandert in iemand die het zelf allemaal wel kan. Trok mijn eigen bekkie wel open... en zoveel wijzer van de wereld. En wat heb ik sindsdien hier veel nieuwe mensen leren kennen.
Nog steeds mis ik iets hier.. een soort gevoel dat ik daar had..een enorm geluksgevoel, trotsheid, want ik heb dat allemaal toch maar even in mijn eentje daar gedaan.. Hier kan ik het nog niet vinden. Is het gevoel, bijna niet te omschrijven, alleen te vinden in Sri Lanka? Moet ik daar weer voor gaan reizen? Een baan in het buitenland? Rondreis door Azie? terug naar Sri Lanka?
Het is allemaal mijn hoofd weer gepasseerd. Lang mee geworsteld. Maar toch steeds opgeschoven. Nieuwe invalbaan, nu fulltime baan.. sport weer opgepakt, muziekstudie. Makkelijk weg kon ik niet... maar toch dat gevoel.. het knaagt.
Ben ik hier dan niet gelukkig zonder dat gevoel?
Gisteravond kwam ik erachter. Ik ben wel degelijk gelukkig.
Een paar daagjes op de hond passen doet wonderen met je gedachten.
Lekker lopen door het bos, muziekje in je oren en laat maar gaan al die gedachten.
Gisteravond nog even knuffelen met de kat voor hij naar buiten moet voor de nacht.. Pongo komt erbij, likt te kat liedevol en ligt vervolgens rollebollend op de grond. Genietend van het moment dat baasje beide lekker aait en nog even knuffelt.

Voor mij.. een klein geluksmomentje..genieten..

Het nadenken begint weer... geluksmomentjes.. kleine.. ja die heb ik zeker.
Elke morgen.. als ik op school kom en mijn 23 lieve stralende gezichtjes weer zie.
Altijd wanneer ik weer een mooi liedje mag luisteren..en wegdroom in mijn gedachten.
Als ik met één van mijn beste vriendinnetjes op de bank zit, niks hoeven te zeggen maar gewoon bij elkaar zijn is voldoende.
Als er beelden van Sri Lanka op tv komen..heimwee, maar ook dat geluk..
Als me weer iets is gelukt voor de muziekstudie...
Als ik weer een pluimpje mag slaan op de baan..
Als ik mijn lieve broer en zus na een paar weken weer zie..


Gelukkig.. ik heb ze nog.. die kleine geluksmomentjes.
Ik hoef niet weg om dat ene gevoel te vinden.
Ooit wil het weer vinden.. maar nu? Deze geluksmomentjes zijn voor nu echt voldoende..